RATJETOE’s HITKRANT

Het is weer even geleden dat er wat nieuws op de digitale deurmat viel over dit gezellige koor. Maar er moet ook wel een reden zijn, wil je in de pen klimmen. Maar tijdens het gezellige fistje op zondag 2 oktober kwamen de letters al voor mijn ogen dansen en de ideeën settelden zich in mijn brein. De muziek die gespeeld werd stond zelfs vroeger in de Muziekexpresse, de toenmalige hitkrant. Wat is er dan makkelijker om deze naam te jatten en er een persoonlijk tintje aan te geven. En dan val ik maar meteen met de deur in huis, want er moet tenslotte een beginnetje gemaakt worden in deze hitkrant en wat is dan een goed onderwerp, jawel het 15 jarig bestaan van Ratjetoe.

15 jaar geleden kwam iemand op het idee om diverse nachtegaaltjes voor het eerst bij elkaar te zetten, kort daarna schoof onze voorzitter Jeannet met haar man Peter aan. Peter Parel speelt accordeon, kan wellicht ook zingen verwacht ik, maar hij is meer bekend met de begeleiding van het koor, en dat is dan net de jus op de aardappels om er een groot feesttintje van te maken. Vanaf dat moment was Ratjetoe niet meer weg te denken uit Tilburg. Al heel snel maakten zij naam en furore, traden zij op in diverse plaatsen, op verschillende locaties en zelfs de Efteling arrangeerde hen. Je kunt toch geen groter compliment krijgen wanneer je zomaar tussen de Zeven geitjes, Roodkapje en Joris de draak je stemmen mag laten galmen. 

Welk koor in Tilburg kan dat nog navertellen. 

Nou wij dus, ook al was ik toen nog geen lid, door het voor de geest te halen krijg je vanzelf al een beeld hoe dat geweest moet zijn. Maar goed omdat Jeannet en Peter (J. en P. voortaan verder in schrift) al 15 jaar min een half jaar dit koor al draaiende houden, kregen ze een mooie herinnering aangeboden. Gemaakt door Lia M. die zich voor mijn ogen ontpopte als een echte creabea. Als ik mijn eigen hersenspinsels mag uitspreken dan denk ik dat iedereen wel zo’n leuk aandenken wil hebben. Dus Lia mocht je je teveel vervelen dan heb ik nog wel een ideetje voor je om die verveelmomentjes creatief in te vullen. Wat dacht je van 40 van die mooie Ratjetoe tegeltjes, grootte wc tegel, te ontwerpen. Je bent van de straat, kunt lekker relaxed je brein afzoeken naar onopgeloste zaken of juist het brein leeg maken van dit soort dingen.

Maar goed verder naar de orde van de dag. Naast dit mooie kunstwerk gaan J. en P. ook nog eens op een muzikale audiëntie bij André Rieu. Om toch jaloers van te worden. Want wie zou die knappe man niet willen ontmoeten en weg willen dromen bij zijn melodieuze muzikale klanken. En dan nog wel een exclusief kerstconcert. Ik zou wel een onzichtbaar engeltje willen zijn zodat ik kan voelen hoe dit is om mee te maken. Maar ja dat zijn van die wensen die nooit zullen uitkomen, 1 kun je al geen engeltje worden en 2 onzichtbaar is ook alleen maar in de fantasie wereld mogelijk. J. en P. gaan dit in ieder geval beleven en wij zullen de ervaringen met open mond naar binnen inhaleren en onze oren goed water geven. Een voorstelling ervan maken en dan het gevoel krijgen dat je er zelf bij hebt gezeten.  

Natuurlijk mocht Tante Leen ook niet vergeten worden op deze feestelijke dag, niet de echte Tante Leen natuurlijk, want die zingt allang niet meer en dat is doodgewoon omdat haar stem gedoofd is bij het heengaan op onze aardbol. Deze Tante Leen zorgde voor wat lekkers bij de koffie en de thee. Veel zal ik daar niet over schrijven want de smaakpapillen werken al bij de gedachte alleen aan dit mooie exemplaar.

De organisatoren mogen ook wel een keer in het zonnetje gezet worden, want je moet het toch maar weer verzinnen om zo’n groep van 40 personen een uur of 7 tot 8 bezig te houden en dan ook nog te blijven zorgen dat de glimlach op de mond blijft staan. En ze hadden daar natuurlijk een goede formule voor gevonden. Goede muziek, gratis consumpties, lekkernijen op de tafel en als sluitstuk van de dag was het niet nodig om na afloop thuis nog te gaan koken

Meteen was het een gezellige sfeer, het trio Back in Time, bracht ons weer terug in de tijd. Toen we nog jong en onbedorven waren. Nog volop op vrijersvoeten gingen en nog niet wisten wat we nu allemaal wel weten. Desalniettemin was het voor onze knoken een heftige middag, maar er was smeersel genoeg om ze soepel te blijven voelen, maar ja, hoe het de volgende dag is geweest bij iedereen daar heb ik niet veel meer over gehoord. Het blijft toch de beleving van een ieder zelf denk ik dan. Ik vermoed dat Netflix een welkome afleiding is geweest, een lekker bakje koffie en de beentjes omhoog en zeker niet de ‘goesting’ (op zijn belgisch gezegd) te hebben om als een jonge deerne of jonge god met zwabber en spons de maandagochtend taken uit te voeren. Het zal wel meer een onderuitzakdagje zijn geworden. 

Aangezien het koor merendeels uit vrolijke dames bestaat, hadden de heren een grote keuze op de dansvloer, als ze al van plan waren om daar enige stappen op te zetten. Helaas was de grootste danser onder ons gevloerd. Gelaten dronk hij zijn biertje met een beschermende sandaal aan zijn voet. En ja, op een voetje is het moeilijk zwieren maar ook de gedachte om die losdansende dames, die wild om zich heen sloegen op te gaan zoeken, was geen alternatief. Hij had overigens wel gezorgd voor het overheerlijke buffet wat ons op het eind van de middag werd voorgeschoteld. Geweldig was het, overheerlijk en iedereen liet het dan ook goed smaken. Ook Miranda en Kees mogen niet vergeten worden want zij zorgden er toch wel voor dat al die drankjes achter de bar vandaan kwamen en voor onze neus werden gezet. Hoe luxe kun je het hebben dat er voor jou wordt getapt in plaats van dat je zelf achter de tap moet staan.

In het verschiet zit natuurlijk van alles want Marina zorgt er wel voor dat die keeltjes van ons niet stoppen de komende maanden, want de optredens schieten weer uit de pan, het geld kan gaan rollen. Ook de Rabo Support zorgde voor een goede vulling van de portemonnee. Allemaal door toedoen van de fans en vrienden van ons koor. Er zijn veel mensen die ons een warm hart toedragen maar dat kan ook niet anders door de loyaliteit, de gastvrijheid en de binding die als rode draad door het koor loopt. Zelfs Olga, onze nieuwe dirigente, heeft het erg naar de zin. We moeten natuurlijk nog wel afleren dat kletsen niet meer zo in de mode is als je les krijgt, maar zoek maar eens iets waardoor je die mondjes dicht krijgt. Ze moeten al open om geluid naar buiten te stoten en of het nu zang is of praat, we zien het verschil nog niet echt. Maar gelukkig lost Olga het op door een hoop komische uitspraken te zeggen die tegelijkertijd ook een prikkel c.q. waarschuwing geven in ons brein waardoor je getriggerd wordt. Uiteindelijk is geduld een schone zaak en gaat het ons lukken om in dat ene uur alleen de mond en keel te gebruiken om slechts een mooi geluid naar buiten te stoten.

Vermeldenswaardig in deze hitkrant is ook nog dat volgende maand een delegatie van het koor genodigd zijn in Preston Palace voor een 3 daags all-round verblijf. Uiteraard zullen we de overige leden op de hoogte houden. Niet om jaloersheid te kweken natuurlijk maar gewoon broeder- en zusterschap om te delen hoe het een ieder op deze conferentie vergaat.

Lieve groet,